„Całkowicie nowa metoda działania”

Tom Farrer, producent Mirror's Edge, mówi o procesie tworzenia innowacyjnej gry, zmieniającej model rozgrywki FPS na system PlayStation 3.

Skąd wziął się pomysł na grę bazującą na idei free runningu?
Nasze pomysły były inspirowane środowiskiem miejskim i wkrótce okazało się, że tradycyjna metoda sterowania postacią oraz ograniczony zestaw ruchów są niezwykle frustrujące. Idąc tym tropem, zajęliśmy się analizą bardziej skutecznych metod poruszania się, co skłoniło nas do bliższego przyjrzenia się dyscyplinie free runningu. Logicznym następstwem było ograniczenie roli, jaką pełni w grze broń, gdyż wykonywanie wszystkich tych gibkich ruchów z pełnym arsenałem na plecach byłoby niemożliwe.

Zaczęliśmy od rozrysowania ołówkiem na kartce wyglądu ruchów, jakie miałaby wykonywać postać. Kiedy odkryliśmy, że to wszystko mogłoby sprawdzić się w praktyce, zaczęliśmy tworzyć prototypowe wersje różnych ruchów i sposobów sterowania.

Jakim najważniejszym wyzwaniom musieliście stawić czoła podczas urzeczywistniania swoich pomysłów?
Podstawową kwestią było pytanie „Jak to właściwie zrobić?”. Musieliśmy stworzyć nową metodę wykonywania czynności w pierwszej osobie – wykorzystać całkowicie nową platformę animacyjną, która pozwalałaby nam na tworzenie bardziej naturalnych ruchów, które były potrzebne postaci. Może się to wydawać dziwne, jednak najtrudniejsze okazało się animowanie chodzenia i biegania, tak by ruchy sprawiały wrażenie jak najbardziej naturalnych. Ponieważ wszyscy wiemy, jakie uczucia wywołują te czynności, ich odtworzenie jest nie lada sztuką. Nie wiemy, jakie to uczucie przeskoczyć z budynku na budynek, dlatego też odtworzenie tego typu emocji jest znacznie łatwiejsze. Podczas tworzenia gry nie napotkaliśmy jednego, poważnego problemu, a raczej kilka pomniejszych, które należało rozwiązać. Na szczęście udało się rozwiązać wszystkie kwestie i jestem bardzo dumny z pracy naszego zespołu oraz jej efektów.

Z którego elementu gry jesteś najbardziej dumny?
Niełatwo będzie mi odpowiedzieć na to pytanie. Jestem dumny z wielu elementów w grze Mirror's Edge. Mogę z całym przekonaniem powiedzieć, że jestem dumny z tego, że udało nam się stworzyć coś nowego i oryginalnego pod względem zarówno rozgrywki, jak i scenerii. Niełatwo tego dokonać w naszej branży, jednak nasz zespół spisał się na medal.

Czy dowiedziałeś się czegoś nowego w kwestii tworzenia gier w perspektywie pierwszej osoby?
Mnóstwa rzeczy! Musieliśmy znaleźć całkowicie nowe metody działania. Wiele aspektów rozgrywki w perspektywie pierwszej osoby nie było wcześniej rozwijanych. Jeśli chodzi o tradycyjną metodologię działania w perspektywie pierwszej osoby, musieliśmy także odrzucić wiele jej elementów. Spośród naprawdę wielu świetnych elementów chciałbym szczególnie podkreślić znaczenie platformy animacyjnej, którą musieliśmy stworzyć na potrzeby gry. To dzięki niej udało nam się osiągnąć tak wiele. 

Czy w kwestii samych ruchów postaci współpracowaliście z ekspertami?
Współpracowaliśmy z Kristą Wagner, ekspertem w dziedzinie chińskiej sztuki walki zwanej wing chun. To ona pomogła nam stworzyć ruchy związane z rozbrajaniem przeciwnika, jakie wykonuje w grze postać Faith. Podczas opracowywania poszczególnych ruchów opieraliśmy się na materiałach związanych z parkour i free runningiem, by poznać reakcję społeczności uprawiającej te dyscypliny. Istotną dla nas kwestią było bardziej stworzenie fantazji i wyczucia ruchu niż oddanie jego realizmu. Cieszymy się, że końcowy efekt naszej pracy zyskał przychylność społeczności uprawiającej parkour i free running. Możecie to sprawdzić, oglądając film dostępny online, który zrealizowaliśmy podczas pobytu na mistrzostwach świata w free runningu. Mieliśmy też zaszczyt gościć w naszym studiu Sébastiena Foucana, jednego z prekursorów free runningu, który współpracował z nami podczas tworzenia gry. W wersji demonstracyjnej gry stworzyliśmy „ducha” Foucana, z którego tempem pokonywania poziomu mógł zmierzyć się gracz. Wielu graczom wydawało się, że to pestka!

Jakie są najważniejsze umiejętności głównej bohaterki Faith?
Przede wszystkim jest ona innym typem bohaterki, jeśli chodzi o gry komputerowe. Chcieliśmy zrezygnować ze stereotypowego dla gier modelu przedstawiania kobiet jako atrakcyjnych magnesów dla oka. Chodziło nam raczej o bohaterkę, której wysportowana i atrakcyjna zarazem sylwetka miała w jak najmniejszym stopniu kojarzyć się z seksualnością. Nasza bohaterka miała czerpać swoją siłę nie z zaawansowanych technologicznie rodzajów broni, ale swoich reakcji na ekstremalne warunki, w jakich przyszło jej działać. Myślę, że Faith posiada wszystkie te cechy i mam nadzieję, że w przyszłości przyjdzie nam podziwiać więcej bohaterek tego typu.

W którym z miast świata chciałbyś podziwiać Faith w akcji?
Nasza lokalizacja o nazwie City czerpie inspiracje z wielu miejsc na świecie m.in. Nowego Jorku, Tokio, Dubaju, Singapuru i wielu innych. Mieliśmy nawet okazję spędzić klika dni w Tokio podczas zbierania materiałów zdjęciowych. Podobała nam się organiczna natura ulic oraz duże różnice wysokości budynków. Z tego względu uważam, że możliwość podziwiania Faith w akcji w miejskiej dżungli Tokio byłaby niezwykle interesująca.

Jaka ważnym elementem gry jest jej ścieżka dźwiękowa?
Kluczowym. Na jej stworzenie poświęciliśmy mnóstwo czasu. Muzyka jest dostosowana do każdego obszaru w grze, dzięki czemu byliśmy w stanie wzbogacić doświadczenie gracza, tworząc odpowiednią atmosferę i nastrój. Nasza ścieżka dźwiękowa podoba mi się do tego stopnia, że często słucham jej w swoim odtwarzaczu MP3!

Czy masz jakieś wskazówki dla graczy pragnących zająć pierwsze miejsca w tabelach liderów trybu Time Trial?
Obserwujcie „duchy”. Najlepsi gracze pokażą wam mnóstwo sztuczek i tras, ułatwiających pokonywanie poszczególnych map. Musicie jednak pamiętać, że w najprostszym nawet środowisku zawsze istnieje lepszy sposób nawigowania.

Czy planujecie kolejną część?
Stworzenie kontynuacji tej gry bez wątpienia dałoby nam wiele radości. Pożyjemy, zobaczymy.